Αναρτήσεις

Σάββατο, 4 Απριλίου 2020

Παραλήρημα εγκλεισμού








Κάποιοι άνθρωποι δεν τρελαίνονται ποτέ. Εμένα, αντίθετα, μου συμβαίνει συχνά. Όταν δεν επικοινωνώ με τους ανθρώπους, αρχίζω να μιλάω με τα πράγματα και τα ζώα. 
Και τι δεν έχω μάθει από τούτες τις συνομιλίες μας! 
Έμαθα για παράδειγμα πως νιώθει η γαρυφαλλιά που άνθισε πρόωρα και ταλαιπωρείται απ' το κρύο, η γάτα μου όταν της απαγορεύω να πιει απ' το ποτήρι μου, ακόμα και η νυχτοπεταλούδα, όταν κολλάει έξω απ' το τζάμι μου ενώ ποθεί να μπει μέσα.

Χθες ζωγράφισα ένα δρομάκι. Το κοιτούσα και σκεφτόμουν: "τι είναι ένα δρομάκι χωρίς κάποιον να το περπατήσει;" 
Μπήκα στη ζωγραφιά και το περπάτησα, να δώσω νόημα στην ύπαρξή του. 
Γιατί ένας δρόμος που δεν τον περπατάει κανείς, δεν έχει λόγο ύπαρξης. Καλύτερα να τον καλύψoυν τα ξερόχορτα. Ένας δρόμος πάντα κάπου οδηγεί. Ακόμα και το αδιέξοδο κάτι λέει. "Γύρνα πίσω!"

Κοιτάζω απ' τις γρίλιες τη βροχή που πέφτει. Το βλέμμα μου, παντοτινός φυλακισμένος αυτής της πόλης, αιχμαλωτίζει τη φωτεινή της δέσμη μπροστά απ' τη λάμπα του δρόμου. Ο δρόμος ποτάμι. Ένα βρεγμένο σκυλάκι μάταια προσπαθεί να χωρέσει κάτω από τον κάδο των σκουπιδιών. 

Η νυχτοπεταλούδα με κοιτάζει εκστατική. Ακολουθεί απρόθυμα το δάχτυλό μου που σχεδιάζει κύκλους πάνω στο νοτισμένο τζάμι.
Προσπαθεί να βρει ένα άνοιγμα, να μπει μέσα. Μισανοίγω το παράθυρο. Διστάζει. Αμφιβάλει για την απρόσμενη ευκαιρία. Όχι για πολύ. Τρυπώνει και πετάει προς το φως του πορτατίφ. Αλλάζει γνώμη, λοξοδρομεί και προσγειώνεται απαλά στο γείσο του ποτηριού μου. Ακροβατεί για λίγο- κομψή χορεύτρια πάνω στις πουέντ της- και, πριν προλάβω να τη σταματήσω, πέφτει στο νερό με απλωμένα τα φτερά. 
Επιπλέει περιμένοντας  τη σωτηρία της. 
Πόσες ευκαιρίες έχει μια νυχτοπεταλούδα να σωθεί από πνιγμό;

Από κάπου ακούγεται το κελάρυσμα μιας πηγής. 
Πηγή; Το νερό της υδρορροής, στήνει σενάρια με τη φαντασία μου.

Τελευταία σκέφτομαι τη νεότητα. Έχουν γραφτεί τόσα πολλά για τη νεότητα αλλά για τις μεγαλύτερες ηλικίες των ανθρώπων... 
Πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται πιο συχνά για το νόημα της ζωής. Κοινότοπο θέμα. Παραμένει όμως αναπάντητο. Προσδοκίες, προσπάθειες, ένα "αχ.." ένα "ζήτω!" ένα "μπα.." και περνούν τα χρόνια χωρίς να έχω σιγουρευτεί ακόμα για το νόημα της ζωής. Ό,τι κι αν έχει ειπωθεί, καλύπτει μόνον την ανθρώπινη αγωνία. Ο δημιουργός ακόμα σιωπά κι ο θάνατος έχει τον τελευταίο λόγο.

Βγάζω τη νυχτοπεταλούδα μου απ' το νερό. Την αφήνω να στεγνώσει ήσυχα στο φως του πορτατίφ. Μένει εκεί ασάλευτη, σχεδόν φοβισμένη, μα ξαφνικά, πετάει ορμητικά προς το φως. 

Γιατί να μην είναι τούτο, τελικά, το νόημα της ζωής; Αυτή η δυνατή παρόρμηση που με ωθεί σταθερά προς το φως; Που προβάλλει σαν νυχτοπεταλούδα μέσα απ' το σκοτάδι μου για να μου δώσει τη δύναμη να υπάρχω και να μπορώ να τη σώζω, κάθε φορά που αυτή - η άμυαλη - πέφτει απερίσκεπτα μες το νερό του ποτηριού μου;







Μουσική του video: Γεώργιος Βαρσαμάκης - Διαδρομή στα σύννεφα

Το video περιέχει σκηνές απ' την υπέροχη, συμβολική ταινία "Το κόκκινο μπαλόνι"  του Άλμπερτ Λαμορίς, σε σενάριο και σκηνοθεσία του ίδιου.
Το 1957 Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου.
Το 1956 Χρυσός Φοίνικας καλύτερης ταινίας μικρού μήκους.
Το 1957 Ειδικό κινηματογραφικό βραβείο BAFTA























.

24 σχόλια:

  1. Θαυμάζω την παρατηρητικότητά σου στο περιβάλλον ολόγυρα και όχι μόνο. Στα μικρά εκείνα πράγματα που περνούν απαρατήρητα ολόγυρά μας αλλά έχουν την δική τους μεγάλη σημασία. Έτσι μπροστά στα μάτια σου, με τη δική σου δύναμη, εκτυλίσσονται πανέμορφα και ζωτικά σενάρια ζωής με τους δικούς τους κώδικες και μηνύματα. Κατάφερες και τα έφερες στο φως, μας τα κοινοποίησες.
    Τελικά οι μέρες εγκλεισμού αναπτύσσουν τις αισθήσεις και τις αντιλήψεις μας.
    Μαρία μου κουράγιο καλή μου φίλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μέρες περισυλλογής και ενδοσκόπησης με δίχτυ ασφαλείας Γιάννη.
      Σκέφτομαι τους ανθρώπους που δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνον τις ψυχολογικές συνέπειες της καραντίνας αλλά και σοβαρά προβλήματα επιβίωσης σε καθημερινή βάση.
      Πώς την παλεύουν αυτοί οι άνθρωποι;
      Όμως θα περάσει κι αυτό και μετά θα μετράμε τις πραγματικές μας απώλειες σε όλα τα επίπεδα. Έχουμε όμως αποκομίσει και σημαντικά κέρδη.
      Την ανθρώπινη αλληλεγγύη σε όλο της το μεγαλείο.
      Νικάει η Ανθρωπότητα Γιάννη μου.
      Καλό απόγευμα και δύναμη έχουμε, καιρός λοιπόν να την ανασύρουμε και την χρησιμοποιήσουμε.
      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  2. Είδες; Αν δεν ήσουν έγκλειστη θα ''παραληρούσες'' τόσο όμορφα ώστε να σε απολαμβάνουμε;
    Και έθεσες και ένα μεγάλο ερώτημα: ποιο το νόημα της ζωής...Μμμ αμ δε που το έχω απαντήσει. Πιστεύω ότι το νόημα της θα το βρούμε όταν νοιώσουμε την αξία της. Τι λες;
    Καλημέρα Μαρία μου και κουράγιο για να σώζεις πολλές πεταλουδίτσες ακόμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ίσως, αυτό να είναι τελικά ένα από τα κέρδη αυτής της περιπέτειας Άννα μου: η αξία της ζωής και το νόημά της, για τον καθένα χωριστά αλλά και για την κοινωνία ολόκληρη.
    Προς το παρόν, καταγράφουμε εμπειρίες.
    Καλό απόγευμα Άννα μου και σ'ευχαριστώ πολύ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το νόημα της ζωής είναι η συνέχιση της. Τίποτα άλλο Μαρία μου. Από εκεί και πέρα σε προσωπικό επίπεδο οι στιγμές. Να τις νιώθουμε στο μεδούλι και όχι μόνο να τις περνάμε. Αν το καλοσκεφτούμε τίποτα δεν είναι δεδομένο και πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για τα τόσα όσα. Πρέπει; Λάθος λέξη αλλά δε βρίσκω άλλη :)
    Νομίζω πως με όλα όσα μας περιέγραψες και απολαύσαμε είσαι στον σωστό δρόμο.

    Ωραία επιλογή η μουσική αλλά και οι σκηνές από το κόκκινο μπαλόνι

    καλό απόγευμα Μαρία μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει και το "πρέπει" τη σοφία του όταν καταλαμβάνει τη σωστή θέση στη ζωή ψαροματάκι μου.
      Ευγνωμοσύνη! ναι μεγάλη κουβέντα και απ' αυτήν πιστεύω πως αρχίζουν όλα τα καλά. Να αναγνωρίζει κανείς τα όσα έχει και τα όσα του δίνονται.
      Σ'ευχαριστώ πολύ και είμαι σίγουρη πως θα μας γράψεις πολλά όταν τελειώσει τούτος ο εφιάλτης. Προς το παρόν συλλέγεις κι εσύ.
      Καλό απόγευμα ψαροματάκι μου!

      Διαγραφή
  5. Σαν να βλέπω το δρομάκι, ένα μακρύ ταξίδι μέσα σε μια μελαγχολική μέρα.. Και σκέφτομαι πως ίσως μας βγάζει σε άλλα δρομάκια και άλλες επιλογές. Κάποια δρομάκια ίσως υπάρχουν όχι για να τα περπατήσουμε αλλά για να μας θυμήσουν πως έχουμε επιλογές. Όπως κ αν νιώθουμε στο τώρα, όπως κι αν βλέπουμε αυτά που βιώνουμε, έχουμε την επιλογή να πορευτούμε στο ίδιον ή σε άλλο δρόμο σκέψης και δράσης. Ένας δρόμος, μια πορεία, μια ζωή.. Ίσως η ζωή να υπάρχει για να εξερευνήσουμε, να νιώσουμε, να αποφύγουμε, να χαρούμε δρόμους και μονοπάτια
    Καλή συνέχεια, με δύναμη και δημιουργία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου αρέσει τόσο πολύ να διαβάζω τις σκέψεις σας αγαπητή μου Joanna! Τί είναι η σκέψη για μένα; Ένα σημαντικό αποτύπωμα της ψυχής του καθενός μας πάνω στον μεγάλο καμβά της συλλογικής συνείδησης. Κι αυτό το αποτύπωμα είναι που μας καθορίζει τη δεδομένη στιγμή. Όμορφες σκέψεις που μας φέρνουν κοντά και γνωριζόμαστε καλύτερα. Τι ωραία που διατυπώνεις τη δική σου σκέψη! Πόσο πολύ με γλύκανε που είδες το δρομάκι με το δικό σου τρόπο. Επικοινωνούμε!
      Σ'ευχαριστώ πολύ!
      Καλό απόγευμα και επίσης καλή συνέχεια σε ό,τι σκέφτεσαι και δημιουργείς.

      Διαγραφή
  6. Ευκαιρία για δημιουργία λοιπόν! Όμορφες σκέψεις μπορούν να γεννηθούν από αυτή τη δύσκολη για ολους μας κατάσταση. Ευκαιρία για περισυλλογή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προχωράμε μπροστά Ειρήνη μου. Όπως κι αν έχουν τα πράγματα προχωράμε μπροστά γιατί η πορεία προς τα μπρος, στην πραγματικότητα, είναι μονόδρομος.
      Να είστε καλά και να μένετε προστατευμένοι.
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  7. ΛΟΙΠΌΝ ΕΓΏ ΘΑ ΣΟΥ ΜΑΘΩ ΤΙ ΣΗΜΑΊΝΕΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ, Ε, ΝΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΚΙ ΑΣ ΣΠΑΣΑΝΕ ΤΑ ΝΕΥΡΑ, ΘΑ ΤΑ ΚΟΛΗΣΟΥΜΕ!!!!!!!!!
    ΚΑΛΗΜΈΡΑ ΜΑΡΊΑ ΜΟΥ!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα σε διαβάζω με μεγάλη προσοχή Ελένη μου. Παίρνω πάντα πολύ σοβαρά όσα γράφεις. Λίγα λόγια και δυνατά έχεις. Σε χαίρομαι πολύ, να το ξέρεις.
      Πολλά φιλιά και στους δυο σας :)

      Διαγραφή
  8. Καλό μεσημέρι Μεριά μου! Μου αρέσουν πολύ οι σκεψεις που κάνεις σε ένα Κλειστό χώρο μονη στη διάρκεια μίας βροχερης ημερας. Αναγνωριζεις τα πράγματα και τον ρολο τους. Αυτο σημαίνει ζωή αντιλαμβανεσαι σεβεσαι και προστατευεις τη ζωη. Το βιντεο καταπληκτικο ενας "ύμνος " στο παιχνιδι... Καλή εβδομάδα καλο μηνα με υπομονή κουράγιο δύναμη! !!♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ πολύ Κυριακή μου.
      Καλή δύναμη να έχεις και να ξεπερνάς με δημιουργία τον περιορισμό που επιβάλλει η περίσταση.
      Να προστατεύεσαι και όλα θα τελειώσουν καλά.
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  9. Όλα όσα γράφεις Μαρία μου, για μένα δεν φαντάζουν σαν παραλήρημα, πιο πολύ σαν φιλοσοφημένες σκέψεις... έτσι αποδεικνύεις τα οφέλη του σωματικού εγκλεισμού, γιατί το πνεύμα παραμένει ελεύθερο, σαν το κόκκινο μπαλόνι!

    ΑΦιλάκια με ευχές για μια νέα και γαλήνια βδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ουδέν κακόν αμιγές καλού Στεφανία μου. Το εμπεδώσαμε κι αυτό για τα καλά.
      Καλή συνέχεια με υπομονή και αντοχή και σε παρακαλώ, πάρε μερικές δροσερές ανάσες απ' το κτήμα σου, κλείσ'τες σε κάψουλες και στείλε μερικές και σε μένα. Ασφυκτιώ!!
      Πολλά φιλιά :)

      Διαγραφή
  10. Αν μη τί άλλο, ο εγκλεισμός μας, μας έκανε φιλοσόφους!
    Βλέπουμε κι εκτιμούμε κάθε τι που δεν υπολογίζαμε και το είχαμε δεδομένο.
    Μου άρεσε το δρομάκι που ζωγράφισες Μαρία μου.
    Τί κι αν δεν βγαίνουμε έξω, έχουμε τον τρόπο να αποδράσουμε!
    Ελπίζω να συνεχίσουμε και μετά την απελευθέρωση μας😂😂😂😂
    Να είσαι καλά και φιλάκια πολλά διαδικτυακά και ακίνδυνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με τόσο χρόνο στη διάθεσή μας τα κάναμε όλα Ρένα μου :)
      Tα κάναμε και τα επαναλάβαμε άπειρες φορές. Μετά το μυαλό αρχίζει να αρνείται να υπακούσει, το δικό μου τουλάχιστον ξεφεύγει συχνά. Ελπίζω να είναι παροδικό και να μην μου μείνει κανένα κουσούρι.
      Η απελευθέρωση θα έρθει. Το μόνο σίγουρο. Εκείνο για το οποίο δεν είμαι σίγουρη είναι το κατά πόσο θα είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι.
      Σ'ευχαριστώ πολύ, κι εσύ να προστατεύεσαι και να περνάς όμορφα με την οικογένειά σου.
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  11. Ένας πίνακας.. ένα μονοπάτι, ..μια νυχτοπεταλούδα ..κι ένα τραγούδι από μπαλόνια...

    Το βλέμμα σου παντοτινός φυλακισμένος, μα εσύ πάλι μας ταξιδεύεις μακριά..
    Στην ψυχή μιας γαρυφαλιάς, στα πατήματα ενός μονοπατιού, στα πετάγματα μιας νυχτοπεταλούδας, στις αναζητήσεις χρωματιστών μπαλονιών....
    ..(Τελικά και οι τοίχοι, είναι θέμα οπτικής....)

    Καλό σου απόγευμα Μαρία μου,
    Ελπίζω να είστε όοοολοι καλά!
    Φιλούδια, από μιαν άλλη γειτονιά του Πειραιά ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σ'ευχαριστώ πολύ συνταξιδιώτισσα :)
    Kι εσείς να προστατεύεστε και να περνάτε όμορφα και δημιουργικά με τα πιστικάκια σας.
    Καλό απόγευμα Σμαραγδούλα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Διαβάζω η ξανθιά στο τέλος, Γιώργος Βαλσαμοτέτοιος, λέω, "ας το καλό, νόμιζα πως το κείμενο ήταν της Μαγίας μου και ετοιμαζόμουν να την ρίξω μέσα στο ποτάμι του δρόμου μπας και ξυπνήσει και μου κάνει δώρο το βιβλίο που μου υποσχέθηκε... Μωρέ ωραία γράφει και αυτός ας της ζητήσω να μου δώσει συστάσεις για τον συγγραφέα μπας και αξιωθώ να διαβάσω κανένα βιβλίο"""
    αχα... κόκκινο μπαλόνι βλέπω... ω... ο αποτέτοιος δεν είναι ο συγγραφέας του κειμένου άλλο είναι ...
    Τα υπόλοιπα τα καταλαβαίνεις και μόνη σου... Ελπίζω να έχεις πέσει στο ποτάμι από μόνη σου και να έχω το βιβλίο σου σύντομα ... αυτάααα
    (συγνώμη, είναι ένδειξη τρέλας να μιλάς με τα πραγματα και τα ζώα κλπ κλπ???? Δόξα το θεό δεν είμαι η μόνη τρελή γιουπιιιιι )
    Σε φιλώ τα σέβη μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλησπέρα Μαρία και καλή μεγάλη εβδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Κώστα μου! Χρόνια σου Πολλά κι από εδώ. Σ' ευχαριστώ πολύ, επίσης.

      Διαγραφή
  15. Χαχαχαχα...
    Τι να σου πω Μάνια μου, κι εμένα άλλοι μου το είπαν.Είναι τρέλα λέει. Μιλάω και μόνη μου τους λέω. Δεν πας καθόλου καλά μου απαντάνε. :) Μετά από αυτό αποδέχτηκα την κατάστασή μου ως μη αναστρέψιμη και συνεχίζω τα δικά μου.
    Τώρα μάλιστα που έχω και παρέα :)
    Βιβλίο; Ποιό βιβλίο;
    Άλλη μάλλον εννοείς.
    Φιλί γλυκό

    Υ.Γ.Πνίγομαιιιιιιι Μάνια!! Θα σκάσω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή