"Βαριές, πλατιές οι στάλες
πέφτουν οι μεγάλες
της βροχής οι αριές..."
Αυτή είναι η αρχή από το ποίημα του δικού μας ποιητή Μιλτιάδη Μαλακάση.
Βέβαια το ποίημα έχει τίτλο "Η ανοιξιάτικη μπόρα", αλλά δεν έχει σημασία. Συγγενείς είναι οι μπόρες στην καρδιά μου, όποια εποχή κι αν πέφτουν. Νερό να είναι και όποτε είναι 💗.
Περίμενα πώς και πώς τη φθινοπωρινή βροχή και τη φθινοπωρινή ψύχρα. Τέτοια εποχή ξανανιώνω.
Αφήστε που έχω τεράστια αδυναμία στα κάστανα, τις μηλόπιτες, και τα φύλλα. Στα δέντρα πάνω είναι, στη γη είναι πεσμένα, δεν με νοιάζει, φύλλα να είναι κι όπου να' ναι.
Εύχομαι σε όλους Καλό και γλυκό Οκτώβρη, επίσης καλή ανασυγκρότηση από τις κραιπάλες του καλοκαιριού και μια προτροπή: αφήστε τον εαυτό σας να ερωτευθεί!
Οι φθινοπωρινοί έρωτες δεν είναι σαν τους καλοκαιρινούς, για απλή κατανάλωση. Είναι το παλτό της ψυχής για τους επόμενους 8 μήνες, αλλά μπορεί και για μια ζωή. 😏
Autumn cabin Indie folk
